Εκλογές Μνήμης και Τιμωρίας

5 Μαϊου 2012 σήμερα. Μια μέρα πριν τις πιο σημαντικές εκλογές της νεώτερης ιστορίας μας που, κατά πάσα πιθανότητα, θα ορίσουν και το τέλος της Μεταπολίτευσης.

Πριν δυο χρόνια σαν σήμερα, 5 Μαίου 2010, ψηφιζόταν στη μιζοβουλή το κατάπτυστο πρώτο Μνημόνιο. Οι προδότες Παπανδρέου, Παπακωνσταντίνου, υπουργοί και  βουλευτές του πασοκ ,αλλά και όσοι παριστάνουν σήμερα τις άμωμες παρθένες της Ντόρας και του Καρατζαφέρη  βρίσκονταν στο μιζοβούλιο και  ψήφιζαν, χωρίς να  έχουν διαβάσει όπως παραδέχτηκαν, την υποδούλωση των Ελλήνων και την υποτέλειά τους στους κατακτητές σύμφωνα με την -έμμισθη και καλοπληρωμένη- αποστολή που είχαν αναλάβει! 

  Ο λαός, αγανακτισμένος, διαδήλωνε ασυγκράτητος την αντίθεσή του. Δεν είχε δώσει ψήφο στον -πρώην- Γιωργάκη για να υποδουλώσει τη χώρα! Οι δημοσιογράφοι απεργούσαν, εντελώς συμπτωματικά...αλλά πολύ βολικά για  την κυβέρνηση.

Εκεί κατά το μεσημεράκι, κι ενώ η διαδήλωση ήταν σε εξέλιξη  ξαφνικά ξεπετάχτηκαν από το πλήθος οι εκτελεστές -οι συνήθεις "γνωστοί-άγνωστοι" και  άρχισαν να πετούν μεθοδευμένα μολότοφ μέσα στην Τράπεζα γνωρίζοντας ότι βρίσκονταν εκεί και εργάζονταν οι υπάλληλοι... 
".......Σύντομα πυκνοί καπνοί άρχισαν να βγαίνουν από τα παράθυρα των επάνω ορόφων και οι πυροσβεστικές εμποδίζονταν, από συνεργαζόμενα μέλη των δραστών, να πλησιάσουν και να απεγκλωβίσουν τους υπαλλήλους που δεν μπορούσαν να διαφύγουν από πουθενά και μισολιπόθυμοι προσπαθούσαν να βγουν στο μπαλκόνι, μέσα σε πανικό, παλεύοντας με τους καπνούς και τη φωτιά για να πλησιάσουν τα παράθυρα ...Ήταν δυο και τρία λεπτά μετά το μεσημέρι...Βίντεο ερασιτέχνη ή του ΒBC κατέγραψε τον αρχηγό με το πρόσωπο ακάλυπτο. Μεσήλικας μετρίου ύψους και βάρους με λευκό φανελάκι κι απο πάνω μπεζ δημοσιογραφικό γιλέκο...καράφλα, γένια ψαρά και αλογουρά , χειρονομούσε και έδινε εντολές στα υπάκουα όργανα που είχε στις διαταγές του, τα οποία με πρόσωπα καλυμμένα με μαύρα μαντήλια και κουκούλες πετούσαν τις μολότοφ  στοχευμένα μέσα στην τράπεζα. Ακουγόταν η φωνή του κάμεραμαν να τον περιγράφει και να λέει "Να ποιοι είναι κυκλοφορούν με τα πρόσωπα ακάλυπτα"....

Τραγικός απολογισμός του δολοφονικού αυτού  χτυπήματος τρία νέα παιδιά κι ένα μωρό αγέννητο...

Αγγελική Παπαθανασοπούλου. Αθάνατη!

Μόλις 32 ετών. Πτυχιούχος Μαθηματικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών με πεταπτυχιακό στη λογιστική στην Αθήνα και το City University Λονδίνου. Φρεσκοπαντρεμένη και 4 μηνών έγκυος στο πρώτο της παιδάκι. Λίγες μέρες πριν τη δολοφονία είχε μάθει πως θα ήταν αγοράκι...Καταγωγή από Αίγιο. Ο πατέρας της δικηγόρος και η μητέρας της Υποθηκοφύλακας Αιγίου. Μια πανέμορφη, προικισμένη κοπέλα, πάντα γελαστή και επίμονη... Εργαζόταν στη Μαρφίν ως credit officer. Είχε μια αδερφή.

Παρασκευή Ζούλια. Αθάνατη!

Μόλις 34 ετών. Πτυχιούχος του τμήματος διεθνών κι Ευρωπαϊκών Σπουδών του Παντείου, με μεταπτυχιακό στο University of Greenwich της Βρετανίας στα Διεθνή Τραπεζικά και Χρηματοοικονομικά, εργαζόταν στη Μαρφίν ως senior credit officer.  Καταγόταν από το Πέρα Τριοβάσαλο Μήλου. Ήταν ανύπαντρη και είχε μια αδελφή.

Επαμεινώνδας Τσάκαλης. Αθάνατος!

Μόλις 36 ετών. Πτυχιούχος τμήματος οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων Πανεπιστημίου Αθήνας με master  of Science από το πανεπιστήμιο του Stirling. καταγόταν απο το Πάλαιρο Αιτωλοακαρνανίας κι έμενε στη Λευκάδα. Άφησε μια μάνα χήρα κι ένα θείο...Εργαζόταν στη μαρφίν ως Credit manager.

Ναι φυσικά δεν ήταν η κυβέρνηση οι δράστες...Όλοι τους βρίσκονταν στο μιζοβούλιο εκείνη την ώρα και ψήφιζαν το πρώτο Μνημόνιο. Κράτησαν μάλιστα ενός λεπτού σιγή ,  oι υποκριτές,  οι δωσίλογοι... και μετά συνέχισαν με ζήλο την ψήφισή του!

Έχουν μάρτυρες τις κάμερες του καναλιού της Βουλής. Να που υπήρξε και για μια φορά χρήσιμο αυτό το χρυσοπληρωμένο από το λαό κανάλι!

Ηθικοί αυτουργοί όμως? Δεν υπήρξαν? Έχουν και γι αυτό μάρτυρες?

Άλλο ένα έγκλημα, ανεξιχνίαστο ακόμη...που διαπράχτηκε στο όνομα της σωτηρίας της πατρίδας...

Αυτό το έγκλημα όμως, εκτός που έκοψε βίαια κι επώδυνα το νήμα της ζωής αυτών των άξιων και ικανών παιδιών και βύθισε τις οικογένειές τους σε ένα τραγικό πένθος, τρομοκράτησε -τυχαία!?- το λαό που πάγωσε και σταμάτησε για μεγάλο διάστημα να βγαίνει να διαδηλώνει...έπεσε σε ένα θυμωμένο ύπνο... ένα  ύπνο που του επέβαλαν τα  ελεγχόμενα ΜΜΕ και οι περισσότεροι ταγμένοι στα Μνημόνια δημοσιογράφοι ...

Και δεχόταν μετά παθητικά όλα τα καταιγιστικά και άδικα μέτρα που του αφαιρούσαν την αξιοπρέπεια και τη δυνατότητα να ζήσει. Τα όνειρά του, τις ελπίδες του, το μέλλον των παιδών του...Άρχισαν οι αυτοκτονίες να γίνονται καθημερινά πρωτοσέλιδα...ώσπου ο κ. Δημήτρης Χριστούλας αυτοκτόνησε δημόσια στο Σύνταγμα σε μια γενναία πολιτική πράξη διαμαρτυρίας και αφύπνισης ...και η θυσία του έπιασε τόπο! Οι εκλογές που συζητιούνταν με μισόλογα από την δοτή και αντισυνταγματική κυβέρνηση των Τσολάκογλου έγιναν καθολικό αίτημα και απαράβατη απαίτηση του λαού και αναγκάστηκαν να τις εξαγγείλουν μετά και από τη διεθνή  δημοσιότητα που πήρε το θέμα της αυτοκτονίας-ορόσημο... 

 Και με αυτές τις κρίσιμες εκλογές, που θα σημάνουν κατά πάσα πθανότητα το τέλος της μεταπολίτευσης,  ζητάει τιμωρία των ενόχων ο λαός...Σε αυτές τις εκλογές οι Έλληνες κατηγορούμε και δικάζουμε για εσχάτη προδοσία όλους όσους, εκτελώντας αντεθνικά σχέδια και λαμβάνοντας πολλά εκατομμύρια αργύρια αμοιβή ,μας παραπλάνησαν και μας πρόδωσαν αισχρά.  Όλους αυτούς που  υπέγραψαν τα Μνημόνια, εκχωρώντας εθνική κυριαρχία και καθιστώντας φόρου υποτελείς, εσαεί, τον ελληνικό λαό, ενώ με πλαστά στοιχεία είχαν, εγκληματικά και σκόπιμα, παραφουσκώσει το έλλειμμα ...

Και -Θεία Δίκη- καθορίστηκαν αυτές οι εκλογές να γίνουν δυο χρόνια ακριβώς μετά το προσχεδιασμένο έγκλημα της Μαρφιν. Το έγκλημα-έβλημα!

Το βίντεο που έδειχνε ,κατά πως λένε οι μάρτυρες, τα τραγικά γεγονότα την ώρα που διαδραματίζονταν και το δράστη πεντακάθαρα με ακάλυπτο το πρόσωπο...χάθηκε.

Δεν βρέθηκε ποτέ, όταν το αναζήτησαν οι τραγικοί γονείς των αδικοχαμένων παιδιών...

Σήμερα είναι ημερα μνήμης για τους νεκρούς και τους δικούς τους, που ακόμα καίγονται... Και θα καίγονται μέχρι να πεθάνουν οι μανούλες τους....

Αύριο που θα πάμε να ψηφίσουμε χρωστάμε στη μνήμη τους να τους τιμωρήσουμε τους εθνοπροδότες.

Χρωστάμε να θυμόμαστε...

Και να ρίξουμε ψήφο μνήμης και τιμωρίας στην κάλπη,αφιερωμένο στα παιδιά που κάηκαν και η πολιτεία δεν έχει μπορέσει ακόμη να βρει και να τιμωρήσει το δολοφόνο τους...

                                            

Πέντε του Μάη, κέντρο της Αθήνας

πυκνοί καπνοί, σάρκες προσάναμα,

κι εσύ κρύφτηκες στα ίχνη σου, τιποτένιε

 ελλείψει στοιχείων, είπανε, όταν

εγκαταστάθηκε η νέα τάξη

και περίσσεψαν αδικαίωτοι οι  νεκροί.

Εύφλεκτα υλικά τα όνειρα κι οι ελπίδες,

λαμπάδιασε η ορμή της ζωής,

ενορχηστρωμένη η παγίδα,

με  μολότοφ αργυρώνητες.

Δεν ξαναγεννιέται ο Φοίνικας, επουδενί,

από  άνανδρες στάχτες.

Προσπάθησε, γονυπετής, η οδύνη μετά,

με κεριά και λουλούδια,

να εξευμενίσει την ύβρη,

αναίτια κι άδικη θυσία!

Οι ερινύες έρχονται, να το θυμάσαι,

σε ξεχασμένη ώρα.

Μ΄ένα δάκρυ  αγιασμό,

 κι ένα βουβό λυγμό,

πήρε η αθωότητα λίγο φως

στις τελείες, επίτηδες, άφησε κάρβουνο,

δαχτυλοδειχτούμενες  ενοχές

κι απαλά,ευλαβικά απόθεσε τα λόγια.

"Στάσου διαβάτη κι εσύ περαστικέ

ενθάδε κείνται τρεις άγγελοι

κι ένας μικρούλης έρωτας

στεφανωμένοι".