ΠΟΥ ΠΗΓΑΝΕ ΤΑ ΔΙΕΥΡΑ?

Μη νομίζετε ότι δεν γίνονται θαύματα και στις μέρες μας. Γίνονται αλλά επειδή έχουμε χάσει την πίστη μας δεν γίνονται ,ούτως ειπείν,  ολοκληρωμένα.

Να, για παράδειγμα, εχθές πολλαπλασιάστηκαν οι άρτοι κατόπιν θερμής παράκλησης του πατέρα Τσουκάτου και είδαμε έκθαμβοι τα ποσοστά του Βαγγέλη του Βενιζέλου, στην αναμέτρηση με τον μοναδικό του αντίπαλο, τον εαυτό του, να φουσκώνουν και να ανεβαίνουν σε αξιοθαύμαστα επίπεδα.

Κι αν δεν ξέρει από ζυμώματα ο αρχιερέας , 40 χρόνια φούρναρης στο ΠΑΣΟΚ!

Οι ιχθείς όμως , παρά τις απεγνωσμένες του προσπάθειες , μέχρι και βουντού έκαναν οι βοηθοί,  αρνήθηκαν να συνεργαστούν. Κι έτσι τα δίευρα δεν  γέμισαν τα πανέρια.

Στην πραγματικότητα δεν έφταναν ούτε στο 1/5  των, αυθορμήτως,  προσερχόμενων  για να ψηφίσουν.

Σκρατς ,σκρατς , έξυσε με το ένα του χέρι  την καλοζωισμένη κοιλιά του και με το άλλο το έξυπνο σκαλπ του ο θεόδωρος. 

Τώρα?  Πως θα παρουσίαζε ένα μισερό θαύμα?  Άκουγε και το Βαγγέλη να κλαίει γοερά και ο ήχος, σαν να φρενάρει τραίνο στο Μπράλο πάνω σε  διαλυμένες  ράγες πολύ τον ανατρίχιαζε.

Ξάφνου μια σκέψη, σατανική, από τις συνηθισμένες του, άστραψε μέσα στα μαύρα, μικρά, μάτια του.

Θα τα έκλεβαν ,αθέατοι  ληστές, αυτά τα δίευρα που έλειπαν.  Και μάλιστα πριν προλάβουν  να το αντιληφθούν κάποιοι, εξυπνάκηδες, δημοσιογράφοι,απο αυτούς που θέλουν να καταστρέψουν τη χώρα, γυρίζοντάς την στανικά στη δραχμή.

Ουφ! Ανακουφίστηκε. Μα δεν ήταν άδικα ο αρχιερέας της διαπλοκής μέσα στο Κόμμα.

 Καλά υπήρχε κι ο Λαλιώτης, αλλά αυτός ,  ξεκοκάλιζε ήσυχα, αποτραβηγμένος  στη γωνιά του,  τις θησαυρισμένες μίζες και το  πεντακάθαρο,πλέον, μαύρο χρήμα του.

Τώρα που το σκεφτόταν θα έπρεπε να ανακαλέσει το Λαλιώτη από αυτήν του την ραστώνη!

Κι οι δυο μαζί θα έκαναν θαύματα στο μαγείρεμα των ποσοστών στις, επερχόμενες, βουλευτικές εκλογές. 

Αν έσπαγε κανένας διάολος το ποδάρι του και τελικά γινόντουσαν.

Γοητευμένος από τον εαυτό του και το εξαιρετικό μυαλό του γύρισε και κατευθύνθηκε, τρίβοντας τα χέρια του ,προς τη μεριά που ο Βαγγέλης συνέχιζε να  στριγγλίζει φρενάροντας πάνω στις ξεχαρβαλωμένες  ράγες του. 

Πήρε μια σακούλα πατατάκια που ήξερε ότι είναι  η αγαπημένη λιχουδιά   για να καλμάρει τον εκλεγμένο ,πλέον, αρχηγό και τον  πλησίασε με ένα υποχθόνιο χαμόγελο.

Με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων ανάμεσα στις ιαχές των πεντεδέκα οπαδών  που μαζεμένοι απέξω  ζητωκραύγαν :  " Ένας είναι ο αρχηγός ο κυρίαρχος λαός"  και "Βαγγέλη γερά με τσαμπουκά, θα πάρουμε  την πόλη μ΄αυτά τα ποσοστά", ακούγονταν και κάτι περίεργοι ήχοι.

Ένα μπουκωμένο νιαμ -νιαμ, κριτς κρατς κι ένα σαρδόνιο  ε, χε, χε, χε !

                    Ε.Γ.